Sa jetë ka brenda teatrit dhe sa teatër ka në jetët tona
Si aktor kam mësuar të mos tregoj shumë për personazhet e mi, janë ata që duhet të flasin në skenë ose në ekran. Personalisht unë dyshoj te zbulimet e bujshme.
Si aktor kam mësuar të mos tregoj shumë për personazhet e mi, janë ata që duhet të flasin në skenë ose në ekran. Personalisht unë dyshoj te zbulimet e bujshme.
Ajo ditë shtatori e vitit 2001 ndryshoi shumë gjëra. Në kuptimin më të gjerë kulturor ndryshoi perceptimin amerikan në botë, imazhin që bota kishte për Amerikën. Efekti më i madh është mënyra e shumëfishtë në të cilën që prej asaj kohe idetë, ose më mirë të thuhet mitet dhe mitologjia për shkëlqimin e padiskutueshëm amerikan, u shkatërruan.
Nëse një mësuesi i vjen në mendje një metodë më e përshtatshme mësimdhëniejeje për situatën ku ndodhet, kush mund ta ndalojë? Nuk e ndalon drejtori apo programet e ngurta që diktohen nga ministria. Ajo që e ndalon në këtë moment është dembelosja e kolegëve, injoranca e prindërve dhe përtacia e studentëve.
Një intervistë me Jonathan Franzen, shkrimtarin e njohur amerikan dhe shumë të angazhuar në çështjet mjedisore. Por ndryshe nga mendimi i përgjithshëm, Franzen thotë se për ta shpëtuar klimën do të na shërbente më shumë të menaxhonim pyjet e lëna prej një shekulli në harresë, se sa prodhimi i makinave elektrike.
Një bashkëbisedim i rrallë mes shkrimtarit italian Sandro Veronesi dhe Presidentit Barack Obama. Libri i tij “Tokë e premtuar” është kthyer në një fenomen kudo ku është botuar dhe është mundësia më e mirë për ta bërë Presidentin të flasë siç ai di për çështjet që sot qëndrojnë në majën e debatit publik: heronjtë e rrugës dhe ata të politikës, lëvizjet sociale, pandemia, kufijtë, politika, por edhe filozofia. “Një shoqëri e drejtë nuk mund të bazohet në pushtet dhe në forcë, por duhet të bazohet në diçka më thelbësore”, thotë Obama dhe në këtë bisedë e zbulon se çfarë është kjo gjë.
Qëndrimi për të degraduar tjetrin në mënyrën më të ndyrë po përhapet në mënyrë të pakontrolluar. Duhet të kërkojmë një vaksinë kundër inatit.
Në njëzetë vitet e fundit, dëshira e grave për t’u martuar është rritur ndjeshëm. Në të njëjtën kohë, po kaq ndjeshëm është rritur dëshira e meshkujve për të mos u martuar. Një prej arsyeve kryesore është se meshkujt nuk janë të inkurajuar për të marrë përgjegjësi.
Sapo ka botuar romanin “Veba Geceleri”, një rrëfim për murtajën, por edhe një këndvështrim mbi konceptin politik të karantinës. Katër vite e gjysmë më parë, miqtë i thoshin se askush nuk do ta kuptonte këtë libër sepse njerëzimi i kishte lënë pas krahëve pandemitë. Sot Orhan Pamuk flet edhe për frikërat e tij dhe artistin e munguar.
Askujt nuk do t’i shkonte në mend të fliste për një darkë “fizikisht” apo për një festë “në distancë”. Por ama e përdorin për një leksion. Ky ndryshim leksikor, që po pushton mendjen e të gjithëve, tregon se reflektimi i protagonistëve të aktit arsimues të dy shekujve të fundit u shkatërrua nga një projekt neoliberal.
Duke lënë mënjanë zhgënjimet dhe dështimet, në jetë ashtu si në dashuri marrëdhëniet funksionojnë vetëm nëse ekziston besimi.